وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها ، پاداش بدى ، بدى است هم چنان ، فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ ، هر كه فرا گذارد و آشتى كند ، فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ، مزد او بر خداى است ، إِنَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ( 40 ) . اللَّه ستمكاران را دوست ندارد . وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ ، و هر كه كين كشد [ از ستم كار خويش ] ، پس ستم كردن او ، فَأُولئِكَ ما عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ ( 41 ) . ايشان آنند كه بر ايشان [ نكوهيدن را و نكوهنده را ] راهى نيست . إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ ، راه [ بدنامى ] بر ايشانست كه ستم ميكنند بر مردمان ، وَ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ، و افزونى ميجويند در زمين ، به بىحق ، أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 42 ) ، ايشانراست عذابى دردنماى . وَ لَمَنْ صَبَرَ وَ غَفَرَ ، هر كه شكيبايى كند و بيامرزد ، إِنَّ ذلِكَ لَمِنْ عَزْمِ - الْأُمُورِ ( 43 ) . آن از كارهاء جدّ است و قصدهاى درست . وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ ، و هر كه ، اللَّه او را بىراه كند ، فَما لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ ، او را يارى دهى نيست از پس [ بىراه كردن ] اللَّه ، وَ تَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ ، و كافران را بين آن گه كه ايشان عذاب بينند ، يَقُولُونَ هَلْ إِلى مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ ( 24 ) ؟ ميگويند ، باز بردن را [ با آن جهان ] - هيچ راهى هست ؟ وَ تَراهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْها ، و بينى ايشان را كه [ آتش ] با ايشان مينمايند ، خاشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ ، فرومانده و از دست افتاده از خوارى ، يَنْظُرُونَ ، مينگرند [ در دوزخ ] ، مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّ ، [ ببعضى ] از چشم نهان مينگرند ، [ چشم از آن پر نكنند از ترس ] . وَ قالَ الَّذِينَ آمَنُوا ، و گرويدگان گويند ، [ روز رستاخيز چون مآل كافران بينند ] ، إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ ، زيان‌كاران ايشانند كه از خويشتن و كسان خويش درماندند ، أَلا إِنَّ الظَّالِمِينَ فِي عَذابٍ مُقِيمٍ ( 40 ) آگاه باشيد كه كافران در عذابىاند پاينده و هميشگى . وَ ما كانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِياءَ ، و ايشان را هيچ يارى دهى نبود ، يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ ، كه ايشان را فرياد رسد و يارى دهد فزود از اللَّه ، وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ ،